İctimai qəzet. Hər bazar günü. Axtarış:
03-09-2010. Baş səhifə Gündəm Siyasət Cəmiyyət Müsahibə Dəyirmi masa İqtisadiyyat Təhsil Gənclik Layihə Reportaj Güney Mədəniyyət Gecə kanalı Ədəbiyyat Əyalət Kriminal Dünya İdman Son Səhifə Əlaqə İqtisadiyyat. Abşeron - ekoloji fəlakət zonası Təhsil. Rektorların səlahiyyətləri genişləndirilir... Mədəniyyət. “Təlxəklər müharibəsi”: Saray musiqisinin sonu Reyting Forum Arxiv: --- Arxiv --- 26/08/2010 17/08/2010 02/08/2010 31/07/2010 26/07/2010 20/07/2010 13/07/2010 05/07/2010 21/06/2010 15/06/2010 07/06/2010 31/05/2010 24/05/2010 17/05/2010 10/05/2010 04/05/2010 03/05/2010 26/04/2010 19/04/2010 12/04/2010 06/04/2010 29/03/2010 15/03/2010 09/03/2010 01/03/2010 22/02/2010 15/02/2010 14/02/2010 13/02/2010 11/02/2010 02/02/2010 25/01/2010 19/01/2010 12/01/2010 27/12/2009 21/12/2009 14/12/2009 07/12/2009 23/11/2009 10/11/2009 01/11/2009 25/10/2009 14/10/2009 13/10/2009 06/10/2009 29/09/2009 28/09/2009 14/09/2009 08/09/2009 04/08/2009 27/07/2009 21/07/2009 13/07/2009 07/07/2009 29/06/2009 22/06/2009 16/06/2009 08/06/2009 01/06/2009 25/05/2009 18/05/2009 05/05/2009 28/04/2009 19/04/2009 12/04/2009 07/04/2009 17/03/2009 12/03/2009 10/03/2009 02/03/2009 23/02/2009 17/02/2009 09/02/2009 03/02/2009 26/01/2009 20/01/2009 19/01/2009 13/01/2009 10/01/2009 27/12/2008 21/12/2008 17/12/2008 07/12/2008 02/12/2008 23/11/2008 16/11/2008 09/11/2008 02/11/2008 28/10/2008 19/10/2008 12/10/2008 05/10/2008 28/09/2008 21/09/2008 14/09/2008 07/09/2008 03/08/2008 27/07/2008 21/07/2008 13/07/2008 11/07/2008 29/06/2008 23/06/2008 15/06/2008 08/06/2008 02/06/2008 26/05/2008 18/05/2008 11/05/2008 04/05/2008 27/04/2008 21/04/2008 13/04/2008 06/04/2008 30/03/2008 16/03/2008 02/03/2008 24/02/2008 17/02/2008 10/02/2008 03/02/2008 27/01/2008 20/01/2008 13/01/2008 30/12/2007 16/12/2007 09/12/2007 02/12/2007 25/11/2007 18/11/2007 11/11/2007 04/11/2007 28/10/2007 21/10/2007 07/10/2007 30/09/2007 23/09/2007 16/09/2007 09/09/2007 02/09/2007 26/08/2007 19/08/2007 12/08/2007 05/08/2007 29/07/2007 22/07/2007 15/07/2007 08/07/2007 01/07/2007 24/06/2007 17/06/2007 10/06/2007 03/06/2007 27/05/2007 20/05/2007 13/05/2007 06/05/2007 29/04/2007 22/04/2007 15/04/2007 08/04/2007 05/04/2007 04/04/2007 02/04/2007 30/03/2007 21/03/2007 16/03/2007 15/03/2007 13/03/2007 11/03/2007 10/03/2007 04/03/2007 25/02/2007 18/02/2007 11/02/2007 04/02/2007 28/01/2007 20/01/2007 14/01/2007 31/12/2006 24/12/2006 17/12/2006 10/12/2006 03/12/2006 26/11/2006 25/11/2006 19/11/2006 12/11/2006 05/11/2006 29/10/2006 22/10/2006 15/10/2006 14/10/2006 08/10/2006 01/10/2006 24/09/2006 17/09/2006	25-02-2007 Elmin Həsənli elminhesenli@gmail.com  Demokratiya, yoxsa \"demokratiya\"    Daşları yığmağın zamanı gəldi    Plüralist demokratiya cəmiyyətdə müxtəlif, bəzən bir-birinə zidd qüvvələrin, qrupların, partiyaların siyasi proseslərdə heç bir məhdudiyyət qoyulmadan iştirak etməsini nəzərdə tutur. Cəmiyyətin plüralist təşkili konstitusiya ilə verilən hüquqlar əsasında, müxtəlif təşkilatlar yaratmaq hüququ ilə təmin edilir. Hər bir cəmiyyətin sosial-siyasi-mədəni inkişafı üçün plüralizm labüddür. Alternativ fikirlər olmadığı təqdirdə heç bir tərəqqidən söhbət gedə bilməz.    Siyasi bilim adamlarının çoxu demokratik ölkələrin siyasi həyatında partiyaların rolunu yüksək qiymətləndirirlər. Onların fikrincə, partiyalar siyasi həyatın hərəkətverici qüvvəsi rolunu oynayır və liberal demokratiyanın əsasını təşkil edir. Vətəndaş cəmiyyətində partiya insanlarla dövlət arasında əlaqələrin qurulmasını təmin edir. Bir sözlə, çoxpartiyalılıq cəmiyyətin əsas təminatçısı hesab edilir.    Məqsədinin hüquqi, demokratik dövlət, vətəndaş cəmiyyəti qurmaq olduğunu elan etmiş 8 milyonluq (?) Azərbaycan Respublikasında partiyaların sayı 100-dən (40-ı qeydiyyatdan keçib) çoxdur.    Bizə doğrudan da bu qədər partiya lazımdırmı?    Məsələni istənilən yöndən şərh etsək, bu suala eyni cavab verə bilərik: Yox! Birincisi, Azərbaycanda partiyaların geninə-boluna çoxluğunun cəmiyyətin yuxarıda qeyd etdiyim inkişafına heç bir aidiyyəti yoxdur, yəni partiyaların artması nə cəmiyyətin inkişafının nəticəsidir, nə də partiyaların çoxalması cəmiyyətin inkişafına gətirib çıxarır. Partiya yalnız onun BİR NEÇƏ aktivi üçün çalışır, partiya üçün xalq həmin aktiv olan qrupdur, partiya öz bəyanatlarını həmin qrupa hesablayır. Həmin qruplarsa, cəmiyyətdə çox cüzi hissəsini təşkil etdiyi üçün partiyanın uğur qazanması qeyri-realdır. Cəmiyyətdə dayağı olmayan partiya siyasi həyatda necə uğur qazana bilər?    Əslində, Azərbaycanda partokratik sistem hökm sürür, yalnız bir partiya mövcuddur və bütün idarəçilik də onun əlindədir. Demokratik cəmiyyətdə partiyalar çox, rəngarəng olmalıdır deyib, hər kəs ətrafına 40-50 nəfər yığıb partiya, təşkilat yaratmaqla məşğuldur. Üstəlik, bizdə partiyaların əksəriyyəti eyni istiqamət seçiblər: sağçılıq. Solçu, millətçi partiyalar azlıq təşkil edirlər və heç bir aktivliklərinə görə seçilmirlər. Azərbaycanda partiyaların əksəriyyəti hansısa bir hadisə barədə bəyanat verməkdən və qəzet buraxmaqdan başqa heç bir işlə məşğul olmurlar.    Siyasi partiyalar, nəzəri olaraq siyasi həyatın hərəkətverici qüvvəsidir, çünki siyasi həyat özü elə siyasi partiyalardan ibarətdir.    Bu gün Azərbaycandakı siyasi proseslərin ətrafında 3-4 partiya var, amma onlar cəmiyyətdə gedən SOSİAL proseslərə təsir edəcək qədər güclü deyillər. Örnək olaraq, hökumətin qiymətlərin qaldırmasına qarşı partiyaların heç nə edə bilməməsini göstərmək olar. Bizdəki çoxpartiyalılıq heç də demokratiyanın əlaməti deyil, "demokratiya"nın əlamətidir.    Demokratiyanın oturuşduğu ölkələrdə siyasi mübarizə onilliklər boyu əsasən bir neçə eyni partiya arasında gedir. Artıq bizdə də situasiya eyni modelin tətbiqini zəruri edir. Siyasi partiyalarımızı xarakterizə etməli olsaq, onları təxminən üç qrupa bölmək olar: 1. YAP və "balaları"; 2. Müsavat-AXCP və "balaları". 3. Axtarışda olan, amma ortalıqda olmayan partiyalar.    Onsuz da bu partiyaların əksəri rus "matryoşka"ları kimi bir-birinin içindən çıxıblar, indi onların yenidən "ana bətninə" qayıtmaq vaxtıdır. Necə ki, Vəhdət, ardınca da ADP "ana bətni"nin istisinə yüyürdü.    Amma bir-birini "dəstəkləmək" əvəzinə, bir-birinin içində ərimək daha doğru yol olardı.    Necə deyərlər, daşları yığmağın zamanı gəldi. Oxunub: 313 dəfə. --- Yazar arxivi --- 04-05-2008: - Xalq günahkardır? 13-04-2008: - Motosiklet 06-04-2008: - Gəncliyin səmimiliyinə bir quş 02-03-2008: - Şou bozbaş haqqında 24-02-2008: - Message has not delivered 17-02-2008: - Güllü-çiçəkli yaz(ı) 10-02-2008: - Mənimlə birlikdə intihar et! 27-01-2008: - Altı manatlıq Monarxiya 13-01-2008: - Dəlixana haqqında lətifə 04-11-2007: - Şeirlər 07-10-2007: - Azərbaycanlılar və vətəndaş cəmiyyəti 26-08-2007: - Mədəni biabırçılıq 12-08-2007: - Bəsdir tolerant olduq! 22-07-2007: - Adamyeyən şəhər 08-07-2007: - Azərbaycanlılara qoşulma! 24-06-2007: - Bir az ciddi yazı 03-06-2007: - Mırlaqon yazı 20-05-2007: - Elə-belə Şəki səfəri 13-05-2007: - Tələbə dünyasını devirək 29-04-2007: - Azərbaycan has failed 22-04-2007: - Mən xoşbəxtəm, yoxsa Zahir Əzəmət? 15-04-2007: - Təpəgöz Vətən 08-04-2007: - Şikayət etmək haqqımız yoxdur 11-03-2007: - Biz çox şey istəmirik 04-03-2007: - Naxçıvandan hüquqi dövlətə doğru 25-02-2007: - Demokratiya, yoxsa \"demokratiya\" 18-02-2007: - Formalistika 11-02-2007: - Möcüzəsiz ölkə 04-02-2007: - ADP-ni ittiham etməkdə haqlıyıqmı? 31-12-2006: - ANS - qafiyəli söyüşlər bazarı	Cavid Ramazanov Absurdistanda ədəbiyyat davası Mirmehdi Ağaoğlu Və sakit axırdı Don Aliyə Nil Kiçik hərflər... Aygün Aslanlı Serial mədəniyyətdir, yoxsa mədəniyyətsizlik? Fəxrəddin Hacıbəyli Bizi birləşdirən nədir? Məhəmməd Rza Ləvai Öncə azadlıq, sonra həqiqət Ziyad Quluzadə Teoya sonuncu məktub Səbinə Səhra Xalalar
Anar AĞAYAROVun istehsalı. HTML 4.0.1 CSS 2 WAI-AA IE Opera Firefox